İş cinayetleri karnemiz kırıklarla dolu. Madenler, Aliağa’da olduğu gibi ağır iş kolları ve aklınıza gelebilecek tüm iş ortamları çalışanların yaşamlarının pamuk ipliğine bağlı olduğu yerler.
Birer, ikişer ölümler haber değeri bile taşımıyor.
İki elin parmaklarının sayısını geçmesi gerekiyor bir iş cinayetinin kamuoyunun bilgisine sunulması için.
Bu ve benzeri hemen her olaydan sonra “sorumlular hesabını verecek” anlamında sesler duyulur yetkililerden. Sevecenliğin sahne aldığı bu gibi durumlarda ölü bedenler...
Atatürk döneminde devlet malına, diğer bir deyişle, kamunun malına (“Beytülmâl”) el uzatmak ahlaksızlıktı ve büyük suçtu. Dönemin politikacıları ve bürokratları, kamu malını, kendi mallarından daha özenle korurlardı. Rüşvet almak büyük ahlaksızlık sayılır, rüşvetçiler toplumdan dışlanırdı. Hiçbir politikacı, “benim memurum işini bilir” demezdi, demeye cesaret edemezdi.
“Devletin malı deniz, yemeyen keriz” veya “devletin malı deniz, yemeyen domuz” sözü herhalde 1950’li yıllarda uyduruldu. Atatürk döneminde, bırakın devleti...
