Merkezcilik insanları sorumluluk adı altında eylemsizliğe sürükleyen bir zehirdir. Aşırıya kaçmaya gerek yok az ile yetinmeyi bilelim, helalleşelim, boykotlar fazla mı uzadı vb. söylemlerin temelinde bu düşünce yatmaktadır. “Makul merkez” olmakla yetinmek aslında oyunu kurallarına göre oynamak ya da düzen içi siyaset yapmak gibi anlamlara gelse de aslında o reformizmin ılımlı çizgisiyle hiçbir şeyi değiştirmemek anlamına gelmektedir. Bu tavır kurtuluş savaşındaki mandacıların tavrıdır.
Bir devrimci hareket ederken somut durumun tahlilini yapmasıyla beraber ulusunun bağımsızlığı ve işçi sınıfının iktidarı için mücadele etmelidir. Burada ince bir çizgi vardır. Devrimci örgüt olan partinin kendisi için değil emekçi sınıfların önderliği için mücadele etmelidir. Yoksa partinin kendisi devlet içindeki bürokratik çalkantılardan faydalanmaya çalışan asıl perspektifinin emekçi sınıfların iktidarı değil sadece devlet bürokrasisi içinde daha fazla yer almaya çalışan örgütten farkı kalmaz. Bu da ister istemez merkezciliğe teslim olmak demektir. Merkezcilik ya da reformist çizgi kendisini farklı biçimlerde var edebilir. CHP gibi kitleler tarafından itilmediğinde pasif, boykotları bile sürdüremeyecek olan çizgiyle, aşırı sağın “makul” görüntüsüne ve devrimcilik adı altında iktidarla bürokrasi aygıtında kendini var etmek için anlaşan biçimde görülebilir. Bu merkezci çizginin farklı biçimlerde görünür halleri vardır. Soğuk savaşta emperyalizmle uyum içinde yaşama teorilerinden tutun Kissinger ile el sıkışmaya kadar uzanır. Bu çizgiyle mücadele aslında hem devrim için mücadele etmekken hem parti içindeki mücadeleyi sürdürmekle beraber olur. Merkezcilik tuzağına düşülmemekle beraber merkezciliğin aslında ehven-i şer olduğu gözden kaçırılmamalıdır. “Ehven-i şer şerlerin en kötüsü” olduğu gibi insanları tıpkı merkezcilik gibi sorumluluk adı altında eylemliliğe sevk eder. Kısaca bitirecek olursak merkezcilik kötülüğün en banal en sıkıcı ve de en sinsi halidir. Merkezcilik AKP’nin gölgesinde Türk Milletine yapılan ılımlı zorbalığın devamını istemektir.
Yazarın Son Yazıları